#GRUNGE

Przeczesuję dno dysku twardego w poszukiwaniu starych zdjęć. Starych, czyli przeważnie sprzed kilku miesięcy. Cóż… Bywam sentymentalny, zwłaszcza w tak ponure dni. Niemal przeraża mnie to jakim tempie zmienia się mój wygląd. Aż boję się, kim będę za parę lat.

Skórzana kurtka, krótkie blond włosy i zabójczy wzrok. Jak młody neonazista. Rok później po tamtym mnie nie ma już śladu. Jest za to długowłosy, brodaty facet w luźnym ciemnoniebieskim sweterku. Trochę jak hippis.

Continue Reading

NIEOBECNOŚĆ

Lublin powitał mnie chłodno, podobnie jak w zeszłym roku. Ale nie narzekam. W naszej szerokości geograficznej trudno uciec teraz od deszczu i szarości.

Zbyt wiele czasu poświęcam na błąkanie się po mieście. Nie do końca bezcelowo, bo unikam w ten sposób nowego mieszkania. W nowym pokoju czuję się dość nieswojo. Cztery ściany zdają się ściśnięte zbyt blisko siebie. Wcześniej nie podejrzewałbym siebie o klaustrofobię, jednak teraz zaczynam mieć wątpliwości. Poza tym pokój jest zagracony jak moja głowa. Powinien być przytulnym schronieniem, jednak daleko mu do tego miana. To ciasna klatka, w której miotają się moje myśli.

Continue Reading

ŻYCIE PO ŻYCIU

Słucham i obserwuję. Nikt nie powinien czuć się przy mnie bezpiecznie. Ale ludzie nie wiedzą, że jestem czujny. Nie wiedzą, że kradnę strzępki ich rozmów. Jednak nie można nikogo winić za nieostrożność. Statystycznie rzecz biorąc, w tłumie nie ma zbyt wielu pisarzy. Poza tym nie każdy pisarz jest złodziejem. Nie każdy okrada przypadkowych ludzi z ich chwil, żeby zamknąć je w zdaniach i utrwalić na papierze niczym trofea.

Continue Reading