KOBIETY CHINASKIEGO

Oto w końcu dostaję wszystko to, co przedtem przypadało w udziale tej złotej młodzieży z ekskluzywnych college’ów, tym nadzianym, odpasionym, dobrze ubranym byczkom jeżdżącym nowymi autami, gdy ja miałem wtedy tylko znoszone łachy i zdezelowany rower.

Continue Reading

WEWNĘTRZNA LOGIKA SZALEŃSTWA

Lubię książki dziwne i niszowe, nieoczywiste i wymagające.

Rzadko bawię się w recenzenta. Wyłącznie przy specjalnych okazjach.

Wygrzebanie cennej pozycji z nieprzebranego stosu Literatury Nieodkrytej, można uznać za specjalną okazję. A nawet moralny obowiązek. Bo skoro posiadam bloga – informacyjną broń masowego rażenia – powinienem ogłosić czytelniczemu światu, że przegapił istotną książkę.

Continue Reading

LITERACKI PUNK, CZYLI DEBIUT SULBIŃSKIEGO

Facebook podsuwa mi pod nos przeważnie rakotwórcze treści, które karmią moje społeczne fobie. Niekończący się festiwal parcia na szkło, debilizmu i wszelkich odchyłów, na które stać człowieka, okazał się dotkliwym przeciążeniem dla mojej psychiki. Teraz prawie tam nie zaglądam. Tak jest zdrowiej.

Portal, służący przede wszystkim do karmienia raka, dał mi jednak coś więcej. Nawet w nurcie wartkiego szamba wprawne oko wyłowi czasem perłę.

Continue Reading

MODLITWA O DOBREGO MENEDŻERA

Dawno, dawno temu byłem małym chłopcem, który nudził się w kościele podczas jakiegoś nabożeństwa. Nieszczególnie chciałem tam być.

Siedząc na ławce majtałem nogami i bujałem w obłokach. Jednocześnie słuchałem chóru zawodzących staruszek. Każdej z nich po kolei słoń musiał nadepnąć na ucho, kiedy Bóg rozdawał talenty, a one czekały w kolejce.

Continue Reading

OBRÓBKA LITERACKIEGO MIĘSA

Niemal każdej nocy wymiotuję słowami na papier. Chaos myśli uzewnętrzniam w jeszcze bardziej pokracznej formie. Gdy przedzieram się przez własne bazgroły w świetle dnia, wykrzywiam twarz, nie wiedząc, co mam o sobie myśleć.

Mój ulubiony rodzaj spowiedzi często pozbawia mnie złudzeń. Jestem słaby nawet w tym, co robię najlepiej. Lata żmudnej pracy nad warsztatem i krótkie momenty olśnienia zapewniły mi skromny dorobek i pudło pełne notatek. I ponoć jeszcze szansę na jakąś karierę

Continue Reading

GŁÓD I SZALEŃSTWO

Dręczą mnie myśli o przyszłości. Nic nie dobija bardziej niż brak perspektyw.

Jest piękny dzień. Tak jasny, że bolą oczy.

Znajduję się z kumplem w zaniedbanej imitacji parku. Siedzimy na ławce i pijemy zimne napoje – o tej porze jeszcze bezalkoholowe. Milczymy, bo nie ma o czym rozmawiać. Obydwaj jesteśmy dziś posępni.

Continue Reading

#GRUNGE

Przeczesuję dno dysku twardego w poszukiwaniu starych zdjęć. Starych, czyli przeważnie sprzed kilku miesięcy. Cóż… Bywam sentymentalny, zwłaszcza w tak ponure dni. Niemal przeraża mnie to jakim tempie zmienia się mój wygląd. Aż boję się, kim będę za parę lat.

Skórzana kurta, krótkie blond włosy i zabójczy wzrok. Jak młody neonazista. Rok później po tamtym mnie nie ma już śladu. Jest za to długowłosy, brodaty facet w luźnym ciemnoniebieskim sweterku. Trochę jak hippis.

Continue Reading

NIE MAM CZASU NA DZIENNIK

Nie potrafię pisać dzienników. Kiedyś próbowałem, ale nie wyszło. Chciałem to robić rzetelnie, jednak nawet najnudniejszy dzień obfitował w rzeczy warte zapisania. Aż sam byłem zdziwiony. Zmieszczenie tego wszystkiego na papierze byłoby karkołomnym wyzwaniem. Gdybym chciał mu sprostać, nie starczyłoby mi czasu na życie.

Continue Reading

KIEDY ZNIKAM

Żyje się po to, żeby pisać. Przez całą resztę trzeba przebrnąć, żeby dotrzeć do rzeczy najważniejszej. 

~ Raymond Chandler

Pojawiam się i znikam. Jestem jak nie do końca oswojony kocur i już chyba pozostanę taki na zawsze. Chodzenie własnymi drogami… Nie znam lepszego sposobu na życie.

Bywa to jednak uciążliwe dla tych, którzy na mnie czekają. Po tym jak zniknę bez słowa.

Continue Reading